Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als eens bij een schoolfeestje gebeurd was, toen men in de gymnastiekzaal in samenwerking met een bijeengeraapte fanfare koorzang had beoefend. Doch Willem Kluizenaars' rede, waarnaar de leeraar heel bleek en met heel strak starende oogen luisterde, begaf zich nu in het gebied der mildere tonen:

„Is m n buurman Bernard niet de verstandigste, die, liever dan naar die vreemde spinnekoppen te kijken, door U zoo meesterlijk op het bord geteekend, de vogelen des hemels nastaart in hun vlucht? Ze zaaien noch maaien en verzamelen niet in schuren, maar onze Hemelsche Vader voedt ze. En nuttiger dan de wetenschap der verticale trustvorming lijkt me het overwegen, van wat er geschreven staat bij Isaïas, den profeet:

„Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is verre van Mij; vruchteloos dienen zij Mij, terwijl zij leeringen en geboden van menschen voordragen. En daarom ben ik vol bescheidenheid van meening dat we den ouden Adam, den homo economicus, in ons moeten dooden, liever dan ons er in te verdiepen, hoe we hem het beste een warm bedje kunnen spreiden."

Toen was Willem Kluizenaars uitgesproken. Mr. Van Horst kon eerst niets doen dan slikken. In de klas was het stil, als luisterde men naar het fatale tikken van een helsche machine. De onaangename

Sluiten