Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wilde weten. Doch oom Trentelaer maakte geenerlei aanstalten om zijn neef, waar dan ook over, in te lichten.

Hij had een „huisdame" geëngageerd, een lange juffrouw van niet nader te bepalen leeftijd, welke nochtans niet beneden de vijftig was, en die neef Bernard prompt voorzag van kopjes thee en het huishouden leidde met een stiptheid, welke het heele personeel in een staat van smeulende rebelschheid verkeeren deed. En neef Bernard bleef niets anders te doen over, dan de kopjes thee aan te nemen en leeg te drinken, het opstandig gefluister van dienstmeisjes en knechts te negeeren en in den tuin wandelen, waar het maar weer eens lente werd met een overgave, een enthousiasme en een kinderlijk genoegen, waarvan de menschen de stralende en gezegende wijsheid maar nooit begrijpen willen, — dien eenen keer dan uitgezonderd. —

Het geweten mag bleek zijn en de lente frisch en stralend, neef Bernard was ook in de heerlijkheid der lente niet doof voor de stem, die nooit zwijgt. En op een dag besloot hij, de kopjes thee der huisdame moe en als van binnen uitgehold door het kijken naar het groote, bolle gezicht van zijn rozigen oom, in wiens oogen een wereld van verveling opdoemde, door tallooze schapen bevolkt, op avontuur uit te gaan. Hij wilde incognito zijn gebied

Sluiten