Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

broer niets deed dan een groot salaris toucheeren en werd gehandhaafd.

Bernard zag het breede, heel breede en zelfgenoegzame gezicht van den homo economicus en het heel smalle gezicht van 't geweten en sliep 's nachts een slaap vol donker-wazige droomen. En overdag bukte, rekte en verdook hij zich, alsof hij daardoor iets goed maken kon aan de honderdduizenden, die in dienst der Trentelaers bogen, zich bukten en arm op straat tuimelden.

Eens hoorde hij buiten een stem, die een diep basgeluid voortbracht en maar half verstaanbare woorden zong. En hij herkende de stem van het geweten in het geluid uit de diep orgelende keel van Wim Kluizenaars, die nu toch wel degelijk straatzanger geworden was.

Als hij alles verstaan had, wat Willem zong, zou hij ongeveer het volgende gehoord hebben:

..Het leven is een lied, dat niemand verstaat, Men laat er vaak woorden uit weg. Het leven is een liedje van de straat,

waar niemand stil voor staat.

Machines leven niet, maar moeten draaien en draaien veel levens kapot.

Ze laten den lieven dood maar maaien,

In zee zwemmen haaien.

Sluiten