Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van wit hout werden eiken meubels gemaakt en ook allerlei zaken van ebbenhout-achtig aanzien.

Er liepen ettelijke bazen rond, doch de directeur woonde in een villa ver weg en zijn auto kon niet tot de fabriek komen. Daarom kwam de fabriek tot hem in de elegante gestalte van een jeugdig bedrijfsleider, die per dag eenige uren een glazen kotje betrok, „Wa-mot-je" tegen de bazen snauwde en brieven las en liet schrijven.

Hij kon Bernard niet luchten of zien, omdat hij vond, dat deze jongeling hem brutaal placht aan te kijken, hoewel er toch aan hem niets te zien viel.

En toen er op zekeren dag een harmonica-man voor de deur verscheen en klagelijke geluiden mengde in het razend en snorrend rumoer en Bernard vol vreugde zijn bezem omarmde en er temidden van de stuivende krullen meê rond danste, werd hij zonder bezem de onberijdbare laan uitgestuurd.

Sluiten