Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

droom was hem verschenen, had hem „goeden morgen" gewenscht. De vrouw der vele portretten stond in levenden lijve voor hem. La Gioconda had gesproken!

En wat gebeurde er verder? Bernard zou het u van minuut tot minuut kunnen vertellen, maar het niet doen. Waarom zou hij het doen? Men is gelukkig en als het afgeloopen is, moge de Hemel spoedig vergetelheid schenken, want niets is troosteloozer, dan gelukkig gewéést te zijn.

Was Bernard één avond gelukkig geweest, nu werd hij het een heele week. En het geluk bestond uit gesprekken over het weer en de schoonheid der natuur, niet gevoerd nu met den zee-officier op pensioen of met de vrouw van het gevallen kamerlid, doch met de zon, de schoonheid en de natuur zelve.

Ze heette Betsy, had blond haar, hemelsblauwe oogen en zacht roode wangen, op een bescheiden manier ingevallen. Haar tanden waren klein en als van pas gereinigd ivoor. Haar lippen waren smal, dus niet vol, maar verleidelijk rood. Haar handen waren slank. Haar leest was rank. Hare enkels waren fijn. Haar neus was edel. En haar voeten vroegen een zoo kleine maat, als Bernard haar in zijn Tregeco-winkel niet zou hebben kunnen leveren.

Ze had voor een zuster, die getrouwd was en pas

Sluiten