Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zen wolken," fluisterde een groene transparant.

„Wilt ge een huis, ga naar Tregeco," gilden paarse letters.

„Hebt ge een meisje, geef haar Tregeco-juweelen, die echt zijn, als echte," jubelden oranje-letters.

En in roode letters stond zegevierend te lezen: „Wat ook vall', Tregeco-kwaliteit staat pal!"

Die letters dansten grillig voor Bernards oogen en ze huppelden rond in zijn bonzende hoofd.

„Ik word gek!" dacht hij en rende, als een man rent, die een prijs wil winnen.

En toen was er een kerk, waar een kruis op stond en welker gebrandschilderde ramen hun kleuren naar buiten deden gloeien. En wie zich aan lichtreclames en transparanten bijna gek gekeken heeft, ziet in die ramen een licht branden, dat hem warmte belooft en troost.

Bernard hoorde een orgel spelen met de zachte golvingen van een kalme, veilige zee. En voor hij het wist en voor hij het wilde, knielde hij in een bank.

En in dat knielen alleen al vond hij rust

Ze ontmoetten elkaar toen de bui voorbij was, in een café'tje, waar het naar goede koffie rook en naar slechte tabak en waar een dikke dame achter het buffet moederlijk met een paar stamgasten sprak

Sluiten