Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van verfijnde belangstelling tegenover het jagers- en soldatengesnoef. En de vrouw, naar haar aard geneigd zich zoo voor te doen als men haar wenscht, werd tot dame. Men heeft wel op de " dame " geschimpt en niet geheel ten onrechte. Maar in haar leeft toch een vrouwelijk wezensdeel, dat een hoogere samenleving niet missen kan.

Onderweg op den derden kruistocht vernam Koning Philips II August van Frankrijk, dat de graaf van Vlaanderen, zijn tochtgenoot, kinderloos gestorven was. IJlings zond hij bevel, het land te bezetten. Doch een trouw dienaar van het grafelijk huis waarschuwde nog tijdig de zijlinie, Boudewijn van Henegouwen, zoodat de derde aanslag van Frankrijk op Vlaanderen (1191) tot niets leidde. De koning begon te begrijpen, dat hij met dat gewest voorzichtig moest zijn. De belangrijke Vlaamsche steden lieten zich niet maar zoo inpalmen. Hij heeft dan ook alle vormen in acht genomen, toen een vierde poging eindelijk succes had. In den aanvang van de dertiende eeuw was er van het grafelijk huis in de rechte lijn niets anders over dan twee heel jonge meisjes, die door een oom waren uitgeleverd aan den anderen oom, tevens hun leenheer en dus volgens formeel recht hun natuurlijken voogd. Philips II August wachtte zich ditmaal wel het leen Vlaanderen eenvoudig in te trekken, hoewel dit zijn recht was. Hij liet alleen de zorgvuldig opgevoede Johanna huwen met een volslagen vreemdeling in het Vlaamsche land,Ferrand van Portugal (1212). De arme graaf, die alles en nog wat had moeten belooven, eer hij naar het erf van zijn vrouw vertrekken mocht, kwam daar te midden van lakenkoopers- en weversbelangen, die hun natuurlijken steun in Engeland hadden, Frankrijks vijand. In dien tijd begon de Engelsche koning met het aanwerven en subsidiëeren van Nederlandsche vorsten, en Frankrijk met die tegenactie, verschijnselen die voor de 13de en 14de eeuw kenmerkend zijn.

Sluiten