Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

garetha van Vlaanderen) om het conflict gewapenderhand op te lossen, eindigt 1253 met de nederlaag der Vlamingen bij Westkapelle.

Men houde mij ten goede, dat ik vele dierbare gravennamen weglaat, waarmede sleur en schoolmeesterij onze jeugd doelloos geplaagd hebben. Hun lotgevallen kostten bloed en geld, doch interesseerden overigens niemand. Dat kan evenwel niet gezegd worden van de Hollandsch-Utrechtsche betrekkingen in de tweede helft der eeuw. De bisschop was, sinds hij niet meer door den keizer benoemd werd, de speelbal der kapittels, van den adel en van de stedelijke grootheden. Zijn vazallen speelden de baas. De heeren van Woerden en Amstel, die de zuid-Hollandsche en Utrechtsche grenslanden van heden, Amstelland en Gooiland bezaten, steunden gaarne een weinig op den Hollandschen graat, aangezien die hun heer niet was. De stad was niet zonder industrie en bezat dan ook een demokratische beweging. Nu wilde het geval, dat in 1274 een oproer losbarstte onder de boeren van Kennemerland en van het aan de Persijns behoorende Waterland. De samenhang der gebeurtenissen is ons helaas onvoldoende bekend ; zeker is dat de boerenbeweging naar het Sticht oversloeg en contact kreeg met de stedelijke demokraten, en dat Gijsbrecht van Amstel en Herman van Woerden zich in de leiding wisten te dringen. Mannen dus, die met hun tijd meegingen. Maar graaf FlorisV was dat niet minder. Hij had eindelijk de Westtriezen kunnen onderwerpen, en maakte nu van de gelegenheid gebruik om zijn graafschap aanmerkelijk te vergrooten. Hij wist de Kennemers tevreden te stellen, en wel zoo, dat hij al spoedig de reputatie van « der keerlen God " verwierf. Voorts verbond hij zich met ieder : met Amstel en Woerden eerst en met de stad Utrecht, en aldus gerugsteund ook met den bisschop (1), die in pijnlijke geldverle-

(1) Eigenlijk slechts elect : gekozen, doch niet kerkelijk erkend.

Sluiten