Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men moet aanhoren en negeren. Men moet ook kunnen zeggen, dat de grens thans bereikt is en, dat met beslistheid. Maar, c'est le ton qui fait la musique.

Wij zeiden roeds een en ander over de ideaalvorming in de puberteit en het is vanzelfsprekend, dat wij o.a. daarom zoveel waarde hechten aan de vorming van die idealen, omdat aan het ideaal en zijn eisen, de wil zich vormen kan. Meer nog misschien vormt zich de wil echter aan de voortdurende strijd, om het verouderde ideaal door een nieuw te vervangen of nieuwe inhouden in te lijven bij het oude ideaal. Daar wordt telkens weer een inzet verlangd, een élan en een volharden om zich niet tegenover het ideaal en de buitenstaanders te blameren wegens z'n kortademigheid. I Aan de steeds concreter wordende idealen laat zich de wil uitstekend scholen. Daarom kan men soms een gevoel van bezorgdheid niet onderdrukken, wanneer men ontdekt, dat een puber slechts verlangt zich zo grondig mogelijk met zijn omgeving van volwassenen te assimileren. Als in die omgeving op zichzelf niet tradities leven, die een enorme eis van ideabteit stellen, dan kan men van deze puber vaak niet te veel verwachten. In zoverre is het juist, wat wel gezegd wordt, dat de kinderen, die de puberteit heftig doorleven de kwaadste nog niet zijn.

De wilsvorming in de klas knoopt bij twee dingen in hoofdzaak aanAbij de concrete taak —

Sluiten