Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eens vergalopperen, dan wordt hun dat maar al te vaak ingepeperd. Hoe zou dat in scholen met onze vakindeling en ons urenrooster, ons leerplan en onze wijze van groepering der kinderen ook moeten?

Dat dgl. inhouden van de les een klas sterk binden tot een geheel ligt voor de hand. Toch is de eenheid van elke leeftijds-klasse — voorzover daarvan in onze school sprake zijn kan — geheel anders. De klassen der praepuberteit vormen het duidelijkst een eenheid, zonder dat men deze eenheid gesloten noemen mag, omdat ze zo gemakkelijk nieuwe leden opneemt. Die eenheid uit zich niet in een sterke ontvankelijkheid van ieder bd voor persoonlijke tucht. Neen, die komt nog van boven af en vanuit het idee der samenwerking van de klas als geheel.

Ontwikkelt zich langzamerhand een sterker persoonlijkheidsbewustzijn dan valt eerst de klas uiteen en wordt slechts door gewoonte en practische organisatie bijeen gehouden. Daarna ontstaat weer langzamerhand de groep van pubers, die aan elkaar gewend zijn en zich samen thuis voelen, ook door onderbnge vriendschapsbanden verbonden zijn. Toch duurt die losheid van de klas soms langer dan men op het oog af wel menen zou. Hoe meer het onderwijs de gedifferentieerdheid der individuen overbrugt, hoe meer het de bodem schept om uit het „geanimeerde en ar-

Sluiten