Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verder gelet op het middel, namens de mede-requiranten voorgesteld bij pleidooi:

Schending, deels door niet-toepassing, deels door verkeerde toepassing, van de artt. 1 en 140 Strafrecht, 143, 211, 216, 221, 253 en 257 Strafvord., benevens de artt. 2 en 3 der wet van 22 April 1855 (Stbl. no. 32);

I. Op het beroep van den req.:

Overwegende, dat ten laste der gerequireerden in de 13e en 14e overwegingen van het bestreden arrest als bewezen is aangenomen:

A. dat zij als leden van den Sociaal-Democratischen Bond in Nederland op 24, 25 en 26 Dec 1893 in het gebouw „de Toekomst" te Groningen, op welke dagen aldaar werd gehouden het jaarlijksch congres van de leden, afgevaardigden van genoemden Bond, te zamen en met elkander opzettelijk zijn opgetreden de le als voorzitter en lid van het hoofdbestuur (den centralen raad) van dien Bond en in die hoedanigheid de op die dagen aldaar gehouden vergaderingen heeft geleid, de 2e als secretaris en lid van datzelfde bestuur, de 3e op 25 Dec als tijdelijk waarnemend secretaris en lid van dat bestuur, beiden in die hoedanigheid, ieder voor zooveel hem betreft, belast geweest, en daaraan ook hebben voldaan, met het houden van aanteekeningen van het op die vergaderingen verhandelde, de 2e bovendien met het uitbrengen van het jaarverslag van genoemden Bond over 1893, en mitsdien ieder in zijne genoemde hoedanigheid opzettelijk' hebben deelgenomen aan de op die dagen in die vergaderingen van genoemd congres verrichte werkzaamheden van den Sociaal-Democratischen Bond in Nederland;

B. dat op het op 25 Dec. 1892 te Zwolle gehouden congres van leden, afgevaardigden der afdeelingen van den Sociaal-Democratischen Bond in Nederland een besluit (motie) is aangenomen van den volgenden inhoud:

„De Sociaal-Democratische partij is eene revolutionaire partij, omdat zij zich plaatst op het standpunt, dat alleen afschaffing van het privaat bezit een einde kan maken aan de wanverhoudingen.

„Voor het proletariaat toch is eene duurzame verbetering op den grondslag der tegenwoordige maatschappij niet mogelijk.

„De taktiek der Sociaal-Democratische partij is verder een revolutionaire, omdat zij niet gelooft in het geleidelijk ingroeien der bestaande maatschappij in eene socialistische, maar de omverwerping der bestaande maatschappelijke orde beoogt met alle haar ten dienste staande onwettelijke of wettelijke (onwettige of wettige), vredelievende of gewelddadige middelen";

welk besluit (motie) in Januari en Februari 1893 door de meerderheid van de leden der afdeelingen van dien Bond is goedgekeurd (referendum) en voor dien Bond verbindend (geldig) is geworden;

O. dat in de 22e overweging van het bestreden arrest is aangenomen,

15