Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5°. einde September 1904: door weder aan patiënt of aan diens ouders tegen betaling van ƒ 6 zalf en korrels met daarbij gevoegde gebruiksaanwijzing te leveren;

6°. tusschen 25 en 28 Oct. 1904: door nogmaals na onderzoek van patiënts urine op gelijke wijze te berichten, gelijk advies te geven en eene andere wijze van aanwending der gegeven zalf aan te raden;

dat de Rechtbank bij het bestreden vonnis den requirant heeft schuldig verklaard aan het feit onder 1°. vermeld, en ten aanzien der feiten hierboven onder no. 2- no. 6 omschreven, den Kantonrechter in het derde kanton te Rotterdam heeft onbevoegd verklaard en de zaak heeft verwezen, als in het hoofd van dit arrest vermeld;

O. dat blijkens de toelichting van het eerste cassatiemiddel, tegen de in het bestreden vonnis uitgesproken veroordeeling gericht, daarbij als grief tegen dit deel der uitspraak wordt aangevoerd, dat de Rechtbank heeft aangenomen, dat requirant de geneeskunde „als bedrijf" had uitgeoefend, alhoewel niet was gebleken, dat hij meermalen handelingen als de te laste gelegde had verricht;

dat evenwel ook deze grief is ongegrond, dewijl niet slechts uit de pluraliteit van op verschillenden tijd verrichte handelingen, doch ook uit andere omstandigheden, b.v. het ontvangen van loon kon worden afgeleid, dat geneeskundige raad of bijstand „als bedrijf" was verleend, derhalve de geneeskunde als beroep was uitgeoefend, voor het bestaan van welke beroepsdaad niet noodzakelijk is, dat hij die deze verricht van het uitoefenen daarvan zijn beroep maakt;

Gezien art. 347 Strafv.;

Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor zoover het is gericht tegen de in het vonnis vervatte vrijspraak; Verwerpt overigens het beroep.

W. 8305.

97 HOOGE RAAD DER NEDERLANDEN.

Zitting van 9 Februari 1920.

Art. 436 W. v. Str.

Onder tandprothese wordt verstaan het verkenen van tandheelkundigen raad of bijstand ten einde zieke of niet meer aanwezige tanden en kiezen te vervangen door kunsttanden en kunstgebitten, zoo noodig na het daarvoor geschikt maken van den mond der patiënten.