Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Post la tago, kiam li renkontis vin en la vagonaro, li trovis min tute sola sur la Promenejo en Menton" — mi respondis. „Ekde tiam mi estas sub severa kontrolo."

„Tion mi kredas! — Cu mi povas prezenti la sinjorojn al Lordo Lowden, kiu post multjara logado en Itahijo ree estas spitonta la anglan klimaton?" La altkreska maljuna sinjoro donis al ni la manon kaj ni diris niajn nomojn.

„La bonsanco estis favora al mi la lastajn tagojn en Nice, car gi igis min renkonti Lordon Lowden" — daürigis Lidderdale. „Li estis intima amiko de mia onklo, la mortinta Markizo, kiu same kiel li muite Satis malnov-italajn kuriozajojn. Sen Lordo Lowden mi versajne estus pereinta pro malespero!"

„Iomete troigite!" ridetis Lordo Lowden.

„Jugu mem, sinjoroj" — daürigis Lidderdale. „Por malhelpi la severan kontroladon, kiun S-ro Hendriks suf er as, mi ekvojagis sen cambriste. Tia „canis domesticus" *) estas ankoraü muite pli dangera ol detektivo, S-ro Gill! Por li ne ekzistas sekretoj. Sed kiam mi tiel malagrable vundis mian dekstran manon, mi opiniis pli oportune venigi mian cambriston. Mi do telegrafis al Londono kaj atendis lian venon. Se mi estus restinta en Nice, mi eble atendus ankoraü! La viro estis nur de mallonga tempo en mia servo — li simple ne venis!"

„Eble li estas ankoraü survoje" — supozis G.G.

„Sensencajo! Li povus alveni jam du tagojn antaü mia foriro. Se Lordo Lowden ne estus disponiginta

*) gardohundo.

Sluiten