Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tinda viro."

Medite G.G. rigardis momenton antaü si. Poste li diris, starigante kaj fikse rigardante la fajron, la manojn sur la dorso:

„Mylord, cu estas permesate al mi peti vin, antaüe respondi kelkajn miajn demandojn? Via rakonto estis mallonga kaj klara, sed — vi scias — ni, detektivoj, 6iam volas scii pli muite! Do unue: Kiam vi havis la akcidenton per via revolvero?"

Lordo Lidderdale momenton rigardis plenmire; evidente li ne komprenis, al kio tiu demando servis.

,Nu, kiam!" — li diris. „En la fino de Marto, komprëneble! Sed cu la gustan daton?" Li pripensis momenton. „Ho jes" — li daürigis, „gi okazis du tagojn post nia renkontigo en la vagonaro apud Nice. Se vi ankoraü memoras, kiam tio estis ?"

„La dudeksesan de Marto! Do la dudek okan de Marto vi purigis vian revolveron kun la rezultato, ankoraü videbla."

Kaj li montris la bandagitan brakon de Lidderdale.

„Guste" — tiu diris mallonge. „Cu pli da demandoj,

S-~ GÜ1?" , . ,

Kiel nomigas via sekretario kaj cu li jam longe

estas en via servo?" - G.G. demandis, Ciam ngar-

dante la fajron. „Lia nomo estas Humphrey Warner. Li estas pres-

kaü du jarojn en mia servo kaj tute fidinda. „Dankon! Kaj via butlero?"

Lordo Lidderdale ne povis ne ridi. „Wdliam Williams estas lia nomo. La vojoj de la detektivo estas neesploreblaj, S-ro Gill. Mi ne komprenas la celon de viaj demandoj."

Sluiten