Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nu, Mylord" — diris G.G., „mia umia demando estas tre simpla: Vi havis cambriston, kiu nomigis James Robertson, cu ne?"

„Efektive."

„Kiam li forlasis vian servon?"

„Antaü iom pli ol du jaroj."

„Kaj kial? Cu lia konduto aü la maniero en kiu li faris sian laboron estis tia, ke vi devis lin eksigi?"

„Neniel! Kontraüe, mi tre bedaüris, ke mi perdis lin. La viro Ciam bonege faris sian devon; efektive, li estas la plej bona el ciuj Cambristoj, kiujn mi havis."

Mi konis sufice la agmanierojn de G.G. por vidi, ke li atendis tiun respondon, kvankam min gi mirigis.

„Kiom da tempo li estis en via servo?" — li demandis.

„Pli ol dek jarojn."

„Cu vi scias ion pri lia estintece?"

„Cionl Li estis la filo de unu el miaj farmistoj. Mi povas diri, ke mi konis lin de lia junago. Bona, honesta knabo!"

„Kiomj ara li estas, kiam li venis en vian servon?"

„Jam ne tre juna, li estis preskaü tridekjara."

„Kion li faris antaüe?"

„Li helpis sian patron en la farmejo. Sed li ne tre Satis tian laboron. Ne estis pro malvolo, sed êar liaj karaktero kaj inklinoj ne harmoniis kun tia vivmaniero. Sian patrinon li perdis estante relative junaga. Kiam lia patro mortis, mi sercis alian farmiston kaj lin prenis kiel cambriston. En la komenco kompreneble li fusadis, sed poste li farigis modelcambristo."

„Eksigante li do estis kvardekjara?"

Sluiten