Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mi ne tion sciis kaj mi apenaü povas gin kredi êar sendube mi estus sciiginta pri tio. La viro estas tre korligita al mi kaj eerte ne estus preterlasinta scugi al mi sian revenon. Tre verSajne mi ec estus redunginta lin."

„Willy" — diris G.G., frotante siajn manojn, „nun la rakonto de Lordo Stockton komencas deflankigi de tio, Jdon ni kredis scü. Eble ni aüdos pli da gravajoj. Cu vi donis al Robertson skribateston, kiam li eksigis?"

„Certe" — respondis Lordo Stockton. „Por S-«> Olivier, kun kiu mi mem parolis pri li, li ne bezonis gin, sed kompreneble ne estas certe, ke Robertson restos en ties servo. Kaj efektive bona skribatesto povas en liaj cirkonstancoj valori oron."

G.G. Sajnis esti iom seniluziiginta pro tiu respondo. Li pripensis momenton; tiam li elprenis la portreton, kiun li kunportis el Francujo.

„Cu vi konas tiun portreton, Mylord" —li demandis.

Lordo Stockton rigardis gin kelke da momentoj, dirante nenion.

„Sajnas al mi, ke mi jam vidis tiun vizagon" — li diris iom bezite, „sed mi ne memoras, kie...."

„Rigardu bone, Mylord! Cu vi efektive ne rekonas gin?"

„Ne, mi «iam tre bone rekonas vizagojn kaj baldaü vidas simUecon. Eble pro tio mi kredis vidi en gi ion konatan; sed kun certeco mi ne povas diri, ke mi rekonas gin.

G.G. ekstaris. Mi povis vidi, ke li estas ekscitita.

„Sed gi tarnen estas Robertson, via estinta Cambristo?"

Lm Viro «1 Francnjo 4

Sluiten