Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Subite mi havis brilan ekpenson. „Pro tiu portreto, kompreneble", — mi ekkriis, „gi ja estas la slosilo de la tuta sekreto!"

„Brave! Via logiko estas pli akra ol gi iam estist Nun, aüskultu plue. Plej grave estas, ke ni sciu, kiu nin sekvas."

„Sed mia kara G.G.", — mi diris iom senpacience, „vi ciam kredas gin senduba afero, ke oni sekvas nin, sed mi ne vidas la plej malgrandan motivon!"

„Tiu tiel nomata casstelisto en la parko...." .... „Cu estus embuske nin observanta? Mi ne povas tion kredi."

„Nu, ni ne pridisputos tion. Sed sendube vi ne malaprobas, ke mi agos laü mia propra opinio. Je la unua horo hodiaü nokte mi esploros la proksiman cirkaüajon de la domo. La portreton, kiun vi opinias tiel grava, mi lasas ci tie. Gardu gin, kiel fidela gardisto!"

Dirinte tion li metis gin sur la 'tabion.

„Nun ni povas esti trankvüaj" — li daürigis. „Ec, se mi estus surprizata, la atakanto malhavos la alrirajon!"

„Sed êu vi mem ne estos en dangero?" — mi demandis, senvole iom tünigite. „Ni iru kune!"

„Ne estu maltrankila, Willy", — respondis G.G., „mi estas sufice armprovizita kaj mi tute ne timas. Via ceestado nur pligrandigus mian dangeron, anstataü gin malpligrandigi. Mi ne intencas paradi sur la largaj parkvojoj — mia vojo iras sur herbo kaj tra arbetajo. Sed du faras ja pli da bruo ol unu. Krome, kara amiko, vi ja devas gardi nian grandvaloran portreton!"

Sluiten