Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

La kapkrevigilo ne efikis dank' al mia êapo kaj mi forkurigis la viron per kelke da revolverpafoj, sed kiel kontraüêentilajo li pafe trafis mian brakon"; kaj plej domage estas, Willy, ke mi ne vidis lian vizagon. Li estas altkreska viro, jen cio, kion mi scias." „Cu vi vundis lin?"

„Mi timas, ke ne — Estis tro mallume."

„Do li povas denove nin ataki?!"

„Mi kredas, ke ne, Willy! Li volis senbrue fini sian aferon. Pafado ne staris sur lia programo. Li sin gardos denove fari bruon. Cetere, tiam okaze li ne trafus la vagonaron de la tria horo!"

„Kion vi celas? Viaj vortoj estas enigmaj."

„La viro nin sekvis de el Londono. Li certe ne êatas, ke oni vidu lin tie êi dumtage, do la sola maniero por foriri estas la vagonaro al sudo, kiu haltas en Tanfield je la tria horo. Ne, êi tiun fojon li maltrafis sian celon. Sed mi ankaü mian" — G.G. aldonis, iom senkuragigite.

„Cu vi ankoraü êiam kredas lin la sama viro, kiu sekvis nin el Francujo?"

„Sen ia dubo! Venu Willy, ni reiru hejmen. Verdire vi meritus riproêon, êar vi dizertis de via posteno."

„Poste mi rakontos al vi, kial mi tion faris. Niaj êambroj estas slositaj."

„Nun, kiam mi estas intersanginta kelkajn gentilajojn kun la amiko tie êi en la parko, mi apenaü povas kredi, ke li ankaü estis êi tiun nokton en la domo. Kiel li povus forlasi gin?"

„Mi povas rakonti tion, mia kara! Tute senutile mi ankaü ne pasigis la lastan horonl"

Tiam mi rakontis al li la historion pri la malfer-

La Viro al Francujo 5

Sluiten