Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Io. G.G. faris, kvazaü li trovus gin tre komprenebla, ke mi denove lin vidis ce la tanfield* stacidomo, sed la subita, mallonga skueto de lia kapo, kies signifon mi tiel bone sciis, vidigis al mi, ke la afero efektive tre interesas lin.

„Tiu renkonto sendube signifas, ke oni observas miajn iradojn" — mi diris.

„Kredeble vi eraras, Willy."

„Kiamaniere do vi gin klarigus?"

G.G. starigis kaj iris al la fenestro. Momenton li fikse rigardis eksteren; poste li returnis sin kaj diris:

„Mi ne povas ankoraü tion respondi, Willy. Dume mi dankas vin pro via sciigo: mi estas nun avertita."

„Avertita? 6u tiu viro do estas ?"

„Tiu viro estas honorinda civitano de la Unuigita Regolando. Provizore ni ne plu parolu pri li"

Tio estis sufice klara kaj mi silentis iom ofendite.

G.G. denove sidigis apud la tablo.

„Mi havas novajon por vi" — li diris.

„Lady Maüd, kiu estis sufice afabla veni al la tanfielda stacidomo por preni min en la veturileto, rakontis, ke Si kaj Sia fratino estas priStelitaj.

Kompreneble de la sama viro, kiu volis eniri niajn êambro jn...."

> Kaj kiu forprenis la portreton, dum vi vidis

lin promenanta ekstere! Plej kredeble!"

G.G. ree estis en sarkasma humoro.

„Mia knabo!" — li daürigis, „vi devas kutimi ne tuj eligi viajn pensojn. En tiu rilato sekvu la ekzemplon de Lady Edith. Jen prudenta kaj sinrega virinol"

Plej granda admiro sonis en lia voêo.

„Sed vi.... kion vi pensas pri la stelo?"

Sluiten