Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sia cambristino kaj enlitigis. Nokte brueto en la êambro Sin vekis. Unu el la fenestroj, donantaj vidon sur la belplantitan gardenon, estis malfermita kaj per la lumo de sia kristala noktlampo si vidis (kvankam ne klare) longan maskitan viron êe sia tualettablo. Kompreneble si ekkriis; la viro per unu paso atingis la fenestron, eligis, kaj si vidis lin forkuri rekte tra la gardeno kaj malaperi en la arbetajo, kreskanta êe la malantaüa gardenmuro. Si aüdis revolverpafon; poste evidentigis, ke policano, vidante la viron grimpi trans la muron, paf is por lin haltigi; sed sen rezultato. La stelisto forkuris kaj la juveloj de Lady Ackland malaperis kun li! Kompreneble „la polico sekvas la postsignon de la krimulo!" — almenaü, laü la diroj de la jurnaloj. Sed en la realeco li ne postlasis ian postsignon, kiu povus lin perfidi.

Post la mallumaj konjektoj koncernantaj nian gastiganton, kiuj min okupis, la rakonto pri cio, kio okazis en la domo de Lady Ackland, estis por mi bonvena distrajo. Ci revenigis min al la realeco kaj donis al mi la okazon denove koncentrigi miajn pensojn al mia êirkaüajo; alie oni certe estus rimarkinta mian distrecon. Ni mangosidis sufice longe kaj nur je la deka horo ni eniris la laborcambron de Lordo Lowden, same lukse meblitan kaj eksterordinare hejmecan. Granda flamanta fajro brilis en la kameno kaj la elektra lumo estis agrable malheligata per helkoloraj sirmüoj.

Nun proksimigis la celo de la vesperkunveno: la pririgardado de la nova kolekto de grandvaloraj kuriozajoj, jus aêetita de Lordo Lowden.

„Mia granda kolekto estas en Italujo", — la gas-

Sluiten