Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kredis posedi la slosilon al muite da neklarigeblaj aferoj, mi sciis, ke tarnen restis ankoraü sufice muite da aliaj, kiujn mi ne povas klarigi. Sed G.G., malgraü ciuj siaj sekretamo kaj gravigemo, tarnen ciam estas kompasQ, laü kiu oni sendangere povas veliri. Li ne per unu vort© sciigis al mi, kie li estas kaj kion li faras, tiel ke mi ec sentis min iom ofendetita. Ni farigis pro nia aventuro en Menton tarnen iomete kunlaborantoj kaj mi sentis, ke li ne sufice alte satas mian heipon, êar nun li tenas min tute ekster la afero.

Sabaton post la memorinda jaüdo, kiam ni admiris la kuriozajan kolekton de Lordo Lowden, mi legis en la jurnaloj, ke Lordo Stockton kaj lia familio revenis Londonon kaj eklogis en la granda domo — mi preskaü dirus: palaco — en „Grosvenor Gardens."

Mi decidis la venontan tagon fari viziton. Post la maltrankvilaj tagoj, kiujn ni kune pasigis, tio al mi sajnis tute natura: estis ja mia devo tuj informigi pri la sanstato de la diversaj familianoj, kelkajn el kiuj mi forlasis en tre malgoja kaj nerva animstato. Cetere mi memorigas, ke la prudenta bremsisto ne plu sidis sur la veturilo. La perspektivo ree esti en la proksimeco de Lady Maüd certe influis la iom neordinaran rapidecon, kun kiu mi volis surprizataki la apenaü en Londono revenintan familion. Verdire, Lady Maüd estis Ia sola, kvankam senkulpa, kaüzo de mia manko de etiketo. Rilate al si mi iom post iom venis en animstaton, kiu kelkfoje estis tre proksima al facilriskeco; éio alia ekestis por mi indiferenta: Mi, Vilhelmo Hendriks, simpla advokato el Rotterdamo, nedireble amas la filinon de unu el la plej aristokrataj kaj plej ridaj „Peers" de Anglujo. Mi

La Viro ol Francujo S

Sluiten