Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pere. Mi ne plu parolos pri gi; se efektive estus okazinta akcidento, mi neniam pardonus al mi."

„Vi faris, kion vi povis, G.G.!" — mi diris kun plena konvinko.

D dit "^et* an^au v*» "cara amiko!" — li respondis ree per j^te^r^^gia ordinara facilanima tono. „Vi ludis vian rolon

^èn tiu afero tiel, ke mi ne povas sufice laüdi vin.

Eble vi mem tion ne rimarkis, sed efektive gi estis

majstrajo."

Mi devis konfesi, ke mi lin ne komprenis.

„Vi ankoraü ne povas, mia kara! Sed mi ne pli longe prokrastos por sciigi al vi, ke hieraü mi havis longan interparoladon kun Lady Edith, kiu havigis al mi la lastajn mankantajn cenerojn, kiujn mi bezonis por igi la cenon de miaj pruvatestoj fortika kaj firma; pri kelkaj detaloj mi nur ekscios, kiam nia komuna amiko estos kaptita, sed — rilate al la cefafero — nenio mankas en la mistera sinsekvo de 1'okazintajoj."

„Nu G.G." — mi respondis. „Ankaü mi bone scias, kiu estas la kulpulo. Mi jam keikan tempon tion scias, kvankam kelkfoje mi ree dubis. Provizore ni nomu lin L., se vi volas Lordo L. Sed nun rakontu al mi, kial vi permesas, ke tiu L. Ciam ankoraü estas libera, se vi havas Ciujn pruvojn pri lia kulpo."

„Hodiaü lia libereco finigas, Willy! Cetere li konjektas nenion, alie li jam delonge estus malaperinta."

„Mi ne povas imagi al mi, ke li ne konjektas ion, post kiam oni trovis liajn surtuton kaj Capeion."

G.G. ekridis. „Ne timu, li konjektas nenion kaj tion ni grandparte suldas al vi."

„Cu al mi?"

Sluiten