Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

si. Poste li daürigis per mallaüta voco kaj en sia karakteriza maniero, kin precipe sin montris, kiam li estis emociita:

„Lady Edith estas virino eksterordinara. Si havas grandan energion, grandan kuragaa, sed si estas aristokratino de la kapo gis la piedoj. Si estas iu, kiu kapablas sola elporti grandan suferon kaj grandan timon, si ne forlasos la batalejon antaü ol si falos. Mi decidis, ke si ne falos, .Willy!" Li denove silentis. Poste li daürigis: „Mi parolis kun Lordo Stockton kaj al li diris jenon: Ekde du tagoj ni travivas neklarigeblajn okazantajojn. Mi estas certa, ke almenaü unu persono al ni povus doni klarigojn, Lady Edith. Lasu cion al mi kaj mi juras, ke mi trovos la sotvon; alarmu la policon kaj mi ne garantias la sekvojn. Lordo Stockton unue indignis — kaj mi ne miras pro tio. Kiam mi tarnen refoje al li certigis mian grandan estimon al Lady Edith, li plitrankvUigis. Plue mi diris al li, ke mi forte kontraüstaras lian deziron konigi la aferon al kiu ajn antaü ol mi mem klare komprenos gin, êar — kaj tion mi precipe akcentis — oni neniam povas scü, kiu, kiam tiu afero estos publike pritraktata, eble malprave estos kompromitata. Tiam mi faris malkovron, kiu plifaciligis al mi la aferon. Lordo Stockton rakontis — kaj sendube tio estis malfacila al li, êar li estas sufice fiera — ke en tiu nokto, kiam Lady Edith renkontis vin en la mangejo, ankaü li sin vidis. Gisnokte li estis leganta en sia êambro kaj kiam li, antaü ol enlitigi, rigardis eksteren por vidi, êu la vetero restis bela, li kredis vidi en la parko virinfiguron, kiun li rekonis kiel sian malpli junan filinon.

Sluiten