Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zempleroj, kiom mi volus. Tarnen ne li faris la eraron, sed Lady Edith, kiu nin subaüskultis, dum mi trograndigis la gravecon de la portreto kaj kiu kredis, ke forprenante gin, si malhelpus mian esploron. Car mia plua rakonto sciigos al vi, ke sia intereso postulis, ke Lidderdale II ne estu demaskata. Tiu ci tarnen bone komprenis, ke gi estis stultajo averti per la stelo de la portreto, ke oni timas gin (ne forgesu, Willy, ke li êiam kredis nin sensuspektaj). Li do ordonis al Lady Edith rebonigi sian eraron kaj ni retrovis la portreton. Konante la motivojn, mi ekhavis novan pruvon pri lia potenco je si kaj jesigon de tio, kio êiam al mi farigis pli klara. Tial mi tiam al vi diris, ke tiun fojon li volis esti tro ruza."

Tiun parton de la historio G.G. ne rakontis per sia ordinara iom moka tono kaj mi bone rimarkis, ke li estas kortusita, kio cetere êiam okazis, kiam la suferhistorio de Lady Edith estis priparolata. Nun li daürigis per sia propra lakona maniero:

„Malfeliêe la tagon post nia reveno Londonon mi devis forvojagi. Kio estas plej grava, tio estas plej urga. Mi rekomendis la familion Stockton, kiam gi estos revene en Londono, kaj precipe la kvazaüLordon al la bonaj zorgoj de S-ro Jenkins. Kiam mi kiel eble plej bone igis observi la lastan, mi samtempe zorgis pri via sendangereco, se ne viaj naiveco kaj konfidemo, kiuj estis neerarigaj, jam sufice vin sirmis. Do mi foriris."

„Kaj lasis nin en la marco" — mi diris rememorante, ke mi ciujn tiujn tagojn min sentis kiel sipo

Sluiten