Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inter la gemeloj. Tiun fojon li krome surmetis sian maskon kaj tio estis memkomprenebla, êar multo dependis por li de tio, ke oni ne lin rekonu. Vi mem atestos, Willy, ke li agis prundente. Vi kredis la barbhavan maskitan viron Lordo Lowden."

Denove la aludo al mia naiveco. Sed êi tiun fojon mia intereso estis tiel kaptita de la rakonto, ke mi forgesis kolerigi.

„Nia amiko, S-ro Jenkins, jam antaüe ekpostenis en niêo êe unu el la fenestroj; tie pendanta kurteno tute kaSis lin. Li vidis, ke James Standerton aperis en la supra korodoro en surtuto kaj kun êapelo sur la vizago. Li ankaü kiel eble plej muite kaSis sin; versajne li ne sciis, kiu estas la pordo de la êambro de Lady Edith. Kiam baldaü poste Si mem aperis, kompreneble la malfacüajo estis solvita. Li Sin sekvis preskaü tuj; post kelkaj minutoj ni ekaperis sur la tereno.

„Vi memoras, Willy, kio okazis. Mi volis sensensacie malliberigi la viron kaj lin forkonduki, sed li sukcesis forkuri. Sur la tero mi trovis tiun malbenitan smeraldon kun la venenita pildlo elstaranta. Tiam mi komprenis, kio okazis. Se ni estus venintaj unu mi nu ton poste, estus jam tro malfrue: ni surprizis la viron en la momento, kiam li sin klinis super Lady Edith, mi ne bezonas diri por fari kion "

Li süentis kaj mi vidis, kion mi neniam vidis; Svitgutoj perlis sur lia frunto.

„Kiam ni lin surprizis, la Stono falis el lia mano, eble pro ektimo, sed eble pro kalkulo. Ciuokaze mi tion kredas kalkulo, ke li ne klopodis reekhavi gin. En la mallumo li bone povus en tio sukcesi."

„Sed pro kio vi kredas tion kalkulo?"

Sluiten