Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aro en la apudeco de la malliberejo. Ciun kontakten kun la mallibereja] oficistoj li nepre devus eviti — de tio dependos la sukceso de la plano. Cetere li devos zorgi, ke li ne havu kun si ion, kio povus montri lian personon. Imagu, ke la forkuro malsukcesos kaj oni vidos ilin kune, tiam nenio devos montri, ke Lordo Lidderdale parolis kun la forkurinta malliberulo! Vi vidas, Willy, kiel ruze li ekspluatis la malfortan Dankon de sia frato, ties klasmamunulecon kaj timon antaü skandalo. Fine U petegis ke, se li ne ciurilate volus plenumi la donitajn montrojn, li prefere tute ne faru ion kaj ne zorgu plu pri li, car tiam malsukceso ne estus evitebla. La leteron, li skribis, li estis elkontrabandonta kun la helpo de kompatema gardisto (en la realeco Standerton skribis gin en la stacidomo de A. kaj mem jetis gin en la leterkeston).

„Tia estis sendube la enhavo de la letero. Lordo Lidderdale, kredeble post longa hezitado, cedis al la patosa alvoko al lia frata amo. VerSajne li ne volis esti la homo, kiu baras la vojon al sia frato, se tiu efektive volas komenci novan vivon; versajne li ankaü kredis, ke la jaroj, pasigitaj en la malliberejo plibonigis lian krimulan naturon.

„Je la difinita tempo li estis en la arbetaro. Kiam Bowman kaj lia kamarado faris la rondiron, la unua sciis, ke plej verSajne Lidderdale sin trovas tie. Li do serêis lin kaj kiam Lidderdale volis eviti la gardistojn, (la esploro montris, ke oni tute ne parolis pri „forkurï") Bowman palis kuglon tra lian kapon.

„Tiel mortis nia kompatinda amiko, Willy. Pro la simileco oni kredis tin Standerton kaj enterigis lin

Sluiten