Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

se James Standerton kuragus lin trompi. La kajo estis senhoma; en la êirkaüajo neniu sin montris. Ui turnis maldekstren en la mallargan trairejon inter la du gardenmuroj, kiun ni bone konas: gi estis efektive la vojo laü kiu Ui povus atingi la stacidomon de Garavan. Standerton havis sian grandan svedan tranêilon, kiun li acetis en Parizo. malfermita en sia poso. En la momento, kiam Bowman denove ekjuris, ke li volas esti la cefulo kaj ke Standerton nur bezonas obei, êi tiu postrestis kelkajn pasojn kaj sen antaüa averto enirigis kun forta ekpuso la tranêilon gis la tenilo en la dorson de la alia, flanke de la ^^ïaldekstra skapolo. Ne eligante sonon la viro falis teren. Preskaü tuj li estis senviva. James Standerton trankvUe promenis returnen al la Promenejo, iris laü la senhoma kajo gis la „Jardin Pubhque" kaj venis en la êefan stacidomon, guste kiam la noktmeza vagonaro el Garavan enveturis. Post kelke da horoj ti estis denove en sia hotelo en Nice.

„Eble kvaronhoron post la murdo ni malsupreniris la bulvardon de Garavan, Wüly, kaj trovis la senvivan homon kaj la malgrandan vagulon, kiu sin klinis super li. Pri nia aventuro en Menton vi nun sendube estas plene informita."

Mi kapjesis.

„Mi volas nun ankoraü montri al vi, Wüly," — daürigis G.G, „ke — kiel ofte okazas — traigita ruzajo farigis la unua kaüzo de la malkovro. Se Standerton ne estus farinta la falsajn skribatestojn por esti certa ©6 se oni informigus pri Bowman, li ne estus devigita diri la nomon de Lordo Stockton. Nun li ja devis, êar en tiu memorinda vespero dum nia

La Viro al Francujo 15

Sluiten