Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

amiko! Si portis gin pli alte ol iam.

Lady Maüd, kontraüe, radiis. En Sia koro nenia plej malgranda fiereco; nur varmeco kaj koreco. Mi rememoris la vintrogardenon kaj estis felica!

Vesperigis. kiam G.G. kaj mi eniris la celon de James Standerton Whyman. Kvankam tre kontraüvole, mi kuniris laü da deziro de mia amiko. La interparolado kun la malliberulo — li diris, estos tre grava, kaj li tre deziras, ke tria persono kunestu. Mi estos la taüga persono, precipe car mi estis unu el la malmultaj, kiuj scias la tutan veron.

Kiam ni eniris, James Standerton sidis, la kubutojn sur la tablo, fikse rigardante antaü si Aüdante nin, li levis la kapon, nin alrigardis, sed cetere restis sidanta senmove.

Oni kelkfoje diras, ke jugo pri la eksterajo de persono dependas de la okuloj, per kiuj li estas rigardata. Plej certe nun, kiam mi sciis êion, mi rigardis lin per tute aliaj okuloj, ol kiam mi kredis lin ankoraü Lordo Lidderdale, sed mi certigas, ke, se nun oni asertus, ke Lordo Lidderdale efektive sidas antaü mi, mi denove sensancelige kredus tion, se mi ne estus plej certe sciinta, kiu estas tiu malliberulo antaü ni.

Standerton rigardis nin per okuloj en kiuj malamo kaj malestimo alternis. Poste li diris per la sama gentila tono, per kiu Lordo Lidderdale kutime parolis:

„Mi goj as vidi vin, S-*° GilL Sed mi ne komprenas, kial vi kunvenigis tiun sinjoron simplulon."

Estis efektive rimarkinde, ke tiu Stelisto kaj mur-

Sluiten