Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dist©, kiu estis edukita kiel gentilhomo, ee tie ci sin montris gentilhomo. Kion li diris ne estis flata por mi, sed li parolis per tono, kvazaü li, kiel mondulo, ricevus gentilecan viziton.

„Mi tre bedaüras, James Standerton." — G.G. diria per ne tre afabla tono, „ke la kunestado de mia amiko, S-~ Hendriks, ne al vi estas bonvena. Mi konjektas, ke li, siafanke, ankaü ne muite Satas vian societon. Li tarnen venis, laü mia forta peto, do vi devos tolen lian óeestadon."

James Standerton forturnis la kapbn, ne plu airante

ion. « ...

„Aüskultu!" — daürigis G.G. per tute Sangita minaca tono. „Sen erarigoj kaj sen pretekstoj vi devas hodiaü respondi mian demandon, 6u vi nun, kiam via afero estas perdita, senespere perdita, volas kunfaUgi ankoraü aliajn." „Unu ahan" — respondis Standerton. ^ "Guste! Mia demando rilatas al Lady Edith. La vortoj sonis akre kaj mallonge. James Stanedrton ridis provokan, mordan ndon. „Antaü ses jaroj oni faris al mi la saman demandon. S-«> GilL Cu oni intencas sammaniere rekomenci la intertraktojn?" „ Mi ne mtencas intertrakti, James Standerton. "Kiel vi volasl Mi, miaflanke, do ne plu min retenos kaj mi diros, kion mi volas. Se neniu min heipos, nu heipos neniun kaj precipe Lady Edith ne atendu, ke mi Sin indulgu."

Standerton parolis plej decide kaj ne malpli senhonte. Tarnen lia evitema rigardo kaj la kelkafojaj ektiroj ce liaj buSanguloj montris, ke li penas resti

Sluiten