Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kontraüe, li estis tre akcente dirinta, ke si al li donis la permeson speciale al mi konigi la historion de Sia malfeliêa edzineco. Kion tio valorus, se Si jam parolis al aliaj, se la afero jam farigis publika?

„Vi mensogas!" — ripetis Standerton, kaj batis per la pugnigitaj manoj sur la tablo.

„Bone! mi mensogas!" — diris G.G. kviete, turnante sin. „Venu, Wüly, ni foriros."

Ni pasis al la pordo.

Sed Standerton estis pli rapida kaj starigis kun la dorso kontraü gin. Li estis nun mortpala kaj esprimo de sovaga timo estis en tia rigardo; kontraüvole li memorigis al mi ian beston, kiu pelita en angulon, sin turnas al sia atakanto.

„Vi mensogas, mi ne kredas vin" — li ripetis raükvoce.

G.G. levis la sultrojn.

„Por mi estas tute egale, êu vi tion kredas aü ne" -A li diris lakone. „Rakontu, kion vi volas aü silentu pri tio, kion vi volas — ankaü tio estas por mi tute egala. Sed nun, flanken, mi petas!"

Subite Standerton saltis al lia gorgo, sed tuj paSis returnen antaü la buSo de la revolvero de G.G.

„Neniajn malsagajojnl" — avertis mia amiko. „Por vi eble estus plej bone, se mi tirus la êanon; sed mi ne intencas tlön fari, se vi min ne devigas."

Standerton refalis sur sian segon kaj denove apogis la kapon en siaj manoj.

„Pruvu tion, kion vi asertis" — li diris apenaü aüdeble.

„Al kio tio utilus? Mi ripetas, estas por mi tute egale, êu vi tion kredas aü ne."

Sluiten