Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mi vidis, ke li prenis la jurnalon kaj gin metis en sian poson. Tiam, mi konkludis laü Haj gestoj, ciam turnante al mi la dorson; ke li prenis ion el sia yestposo kaj gin metis sur la tabion. Kio gi estis mi ne povis vidi kaj kiam li tuj poste delikatmove min puêis eksteren, mi ankoraü ne povis vidi gin, êar êiam li restis inter mi kaj la tablo. Sed mi neniam forgesos la vizagon de James Standerton, kiam Ü, êiam starante surgenue, fikse rigardis la lokon, kie G.G. evidente metis sur la tabion tiun nekonatan objekton. Liaj okuloj farigis pti kaj pli grandaj, li levis la supran korpon. En la momento, kiam la pordo fermigis, mi vidis ankoraü, kiel U denove ekmetis. la manojn antaü la vizagon kaj kvazaü êiuj fortoj lin forlasus, falis sur la plankon.

Kiam ni ree estis ekstere en la plena taglumo, la ckaterordinara paleco de G.G. min frapis; sed Ha mieno estis pli maldolêa kaj pÜ severa ol iam.

„Kion sciigis tiu jurnalo?" — mi demandis. „Cu la historio de Lady Edith malsekretigis?"

„Speciala eldono por mi — en unu sola ekzemplero" — li diris lakone. „Mi kunirigis vin, êar mi ne volis agi sekrete, kiel krimulo. Vi estas la sola, kiu konas miajn motivojn, vi estas ankaü la sola, kiu povas jugi." Sed...

Pref ere ne diru plu ion, sed atendu....! Mi ankaü atendasl"

* * *

Mi ne bezonis longe atendi! Jam la sekvantan matenon G.G. venis en mian êambron kaj al mi trans-

Sluiten