Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dig rumoer aanzwelt tot een bijna beangsti-

ena cnaotiscn gedreun, blijit eenige oogenlikken lansr liet ffranrlin™» trp^inhi nn At*

O O 0^"^^"*- "V.

blinkende wolkenkrabberstad van NewYork, met de voortklotsende grijze Hudson op den voorgrond.

Nu is het stil. De nuchtere stem van een leeraar zegt: „Het toenemend verkeer verbond de landen steeds nauwer aan elkaar. De bevolking steeg, in de Vereenigde Staten bijvoorbeeld van 3 millioen in 1789 tot ver over de 100 millioen in 1932. De steden groeiden, niet alleen naar de oppervlakte gerekend, maar ook in de hoogte, twee- of driehonderd meter hoog. Transcontinentale spoorwegen werden gebouwd. Maar het vervoer in de steden zelf voldeed niet. Omnibussen en trams dienden het hoofdverkeer. Men had echter voor individueele doeleinden behoefte aan een kleineren wagen, die sneller moest zijn dan het vroegere paard met rijtuig. Ook hadden uitgestrekte gebieden buiten de steden behoefte aan nieuwe vervoermiddelen."

De negentiende eeuw besteedt haar laatste tien jaren aan de voorziening in deze behoefte. Zij nam van haar voorgangster de romantiek over, Goethe en de Napoleontische legers, Beethovens pianosonates en het faillissement van de groote Fransche revolutie. Op haar beurt zal zij de 20ste eeuw iets nalaten. Zoo rijdt Ford naar het jaar 1900

Sluiten