Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn, schrijft Ford: „In 1916 werden mii informaties verstrekt, waaruit ik meende te mogen opmaken, dat sommige mogendheden den vrede wenschten en een ernstige demonstratie voor den vrede zouden welkom heeten. In de hoop, dat diï waar was, gaf ik

feld voor het vredesschip." ord vervolgt: „Wij hechten weinig waarde aan statistieken en theorieën der economen betreffende opeenvolgende perioden van depressie en welvaart. De productie der Fordfabrieken heeft geen goede of slechte tijdsomstandigheden weerspiegeld." Dit klinkt even verbluffend als zijn sombere voorspelling: „De moderne stad zal binnenkort ophouden te bestaan." Nu vouwt Ford vroom de handen en dicteert zijn medewerker: „Een groote onderneming is werkelijk te enorm van afmetingen om „menschelijk" te kunnen zijn, er is als het ware iets heiligs in een groote onderneming, die brood geeft aan honderden en duizenden gezinnen." En Ford besluit zijn boek met een bijbeltekst: „het geloof is het wezen der dingen waarop wij hopen, de zekerheid der dingen, die niet gezien worden." Voor hem ontïoopen het steeds verbeterde model T en verheerlijkte aartsvaders in den hemel elkaar dan ook niet veel. In zijn tweede boek, dat enkele jaren later verschijnt, wendt Ford zich nog eens tot Rusland. Pathetisch roept hij uit: „Wat kreeg het volk daar toen het zich meester

Sluiten