Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lag op den weg van de kapplaatsen naar de kust. daarom kocht Ford haar. Zij had toen tien jaar stilgelegen, zij was vuil geworden en de planten woekerden er al over heen, zij waren een nieuwe groene huid, die over de wonden der aardkorst groeide, voor de menschen leek het een ruïne. Toen Ford de mijn kocht, liet hij haar eerst schoonmaken. Hij bouwde een slaaphuis voor de ongetrouwde mannen, zij hadden daarin elk een kamertje. De houten huizen voor de gezinnen werden weldra door steenen vervangen. De houten schuur, waarin onderwijs gegeven werd, is nu een goed schoolgebouw geworden, in een verkoophuis worden de fevensbenoodigdheden tegen kostprijs geleverd, 's Avonds glanzen de electrische lampjes, ook de mijn wordt nu electrisch verlicht.

Er zijn tweehonderd vijf-en-twintig mijnwerkers. Zij verdienen het minimum dat alle Fordarbeiders krijgen, 6 dollar per dag en werken 8 uur. Aan het einde van een arbeidsdag van 8 uur, nooit midden in, scheuren de springstoffen het erts in de gangen los, dat is gedaan om alle gevaar te voorkomen. Voortdurend worden plafonds en wanden der gangen geïnspecteerd. De plaats, waar de springstof bewaard wordt, is alleen electrisch verlicht, en de arbeiders, die lampen dragen, moeten ze dooyen, als ze op tien meter afstand gekomen zijn. Een electrisch treintje rijdt in de gangen de losgeruk-

Sluiten