Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den Koning zend ik de Spaansche Esperanto-Vereeniging mijn hartelijke gelukwenschen. Leve het Koninklijk Echtpaar! tot welzijn en geluk van Uw land! L)

Dit was niet een „beleefd reciproceeren" van ontvangen staatsgunsten; met Spanje als staat kan Zamenhof toen nog niet te maken hebben gehad; het congres te Barcelona had pas drie jaar later plaats; en het is toch wel duidelijk, dat de gelukwensch zoowel den staat-zelven als zijn hoogsten vertegenwoordiger en eenheidsdrager gold.

Desgelijks in 1907, toen Zamenhof het congres te Cambridge opende met o.m. deze woorden:

„Wij begroeten u hartelijk, groot Britsch volk, wij begroeten eerbiedig uw hoogen vertegenwoordiger, Zijne Koninklijke Majesteit. Leve Uw Koning, heel lang leve Hij, behoede Hem God!"

En de versvorm 2) der laatste woorden getuigt, dat de woorden gemeend waren.

En in een brief van 13 Januari 1907 aan Dr. Couturat onderscheidde Zamenhof zelf de „ware esperantisten" van wat hij noemde:„ de chauvinistische, die slechts öf Esperanto öf

') Afgedrukt in The British Esperantist II. 1906, no. 21, bl. 103. — No. 25 van de verzamelde brieven: Originala Verkaro, bl. 440.

2) Vivu la Reg' al vi, Tre longe vivu Li, Gardu Lin Di'! (Originala Verkaro, bl. 375).

Sluiten