Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het geheel niets willen"1). Hier is wel is waar sprake van Esperanto als taal, maar bij analogie geeft Zamenhofs onderscheiding toch zijn algemeene geesteshouding weer.

Patriotisme is een positief, een reëel, een natuurlijk gevoel, waarvoor geen homaranist zich behoeft te schamen. De muziek getuigt er naievelijk van in de verheven stemming van nationale liederen, en Zamenhof eert het, wanneer hij in Londen deze woorden spreekt:

„Het Esperanto, dat liefde predikt, en het patriotisme, dat eveneens liefde predikt, kunnen nimmer eikaars v ij a n d z ij n" 2).

Zamenhof, een „politiek revolutionnair ?" Geenszins. Is revolutionnair in gééstelijken zin een ieder die sterk verlangt naar verbetering van den wereldschen gang van zaken, dan Zamenhof óók. Maar in politieken zin ? Neen. Zelfs niet in zijn Zionistischen jeugdtijd. Ook hierbij ging het hem zonder nevengedachten om het hereenigen van wat verstrooid was geworden. Maar bleef hij niet afzijdig, toen actie voor het natuurlijk Zionistisch begeeren hem in botsing met zijn roeping voor het belang der gehééle menschheid zou hebben gebracht? Toch heeft het Zionisme in zichzelf een vreedzaam doel, zonder schade voor anderen.

x) Originala Verkaro, bl. 441. De oorspronkelijke tekst spatieert.

2) Originala Verkaro, bl. 383.

Sluiten