Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pen niet. „Spreek Russisch!" dreigt de beambte, „alleen Russisch, geen rottaal; we zijn hier op Russisch gebied! " Een Pool uit de menigte protesteert

Waar? Daar is de kerel. Reeds pakken de agenten hem

op. De omstanders beven, sommigen tegen wil en dank. Tusschen bajonetten wordt hij weggeleid, gearresteerd. De dorpelingen worden stil. Met een groet eeren alle Polen het slachtoffer, maar geen Duitscher of Jood neemt zijn hoed af. „Nu zal hij ons wel niet meer beleedigen", mompelt een langhaard. Een vonk van woede schiet uit Poolsche oogen, spot uit die van de Russen.

Wat weten die menschen van elkaar af? Dat ook de anderen een hart hebben, hun tehuis en hun vrouw en kinderen liefhebben? Zelfs de gedachte komt niet in hen op.

Er bestaan slechts Joden, Russen, Polen, Duitschers

geen menschen, slechts volksstammen. In zijn huis laat een ieder slechts stamgenooten toe. Met oudervloek wordt een Poolsch meisje verjaagd, als zij trouw belooft aan een Rus. Littauers lacht men uit: ,,'t Zijn immers maar dorpslui!" Hun poëzie en hun nationale herleving? Volgens de Polen: „Russische intrige", volgens Russen: „Duitsche omkooperij". Iets meer weet niemand, door de moeilijke taalyVan de Joden worden bij koffiepraatjes tusschen Slavische naaisters zonderlinge geheimzinnigheden verteld. „Twee dagen vóór Jodenpaschen is er een jongetje verdwenen. Op den dorpel van de synagoge kun je een roode vlek zien onder onleesbaar geschrijf. Wie kan die Hebreeuwsche rotietters begrijpen? Verschrikkelijk zien ze er

uit De blikken van de joden troep op de stoep van de

synagoge leken óók zoo vreemd. Zouden de Joden kinderen vermoorden, om bloed voor den geheimzinnigen ritus te

Sluiten