Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mers tot krankzinnigheid leiden. Hoe jammer zou 't zijn, zoo'n jong talent zich in hersenschimmen te laten verliezen, 't Zal niet lang duren, of hij wordt ziek, als hij zoo doorgaat! Zoo babbelden welmeenende raadslieden.

Vooral over de toekomst van den knaap maakte zijn vader zich bezorgd. Wat zou hij in het leven beginnen, als iedereen hem als een onernstig mensch, als een „droomer" beschouwde? Geneesheer was destijds een van de weinige ambten, in het Russische Keizerrijk aan Joden toegestaan. Nuttige studie, geen gedroom, was nu vóór alles noodig. Daarom moest Lodewijk beloven, dat hij die kwestie van 'n wereldtaal zou laten rusten, althans voorloopig. Zwaar en smartelijk was het offer.

Daar stond het altaar. Op tafel lagen de schriften met woordenboek, spraakkunst, verzen en vertalingen in de nieuwe taal. Dierbare manuscripten, vrucht van veeljarig denken en zoeken. Dat alles afgeven ? De vader eischte het. In zijn kast verdween alles. De deur ging dicht.

Sluiten