Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij vroeg hem naar zijn plannen. Grootsch ontwerp! Nobel doel! Hijzelf was maar een eenvoudig handelsman, maar hij hield van groote ideeën. Waartoe diende het, geld te verdienen om het op te potten? Niet veeleer om den weg te effenen voor iemand die geleerder was dan hij, en van grooter waarde voor de menschheid ?

Veel vaders zouden in zijn plaats hun dochter het huwelijk hebben ontraden. Zij zouden gezegd hebben: „Kies je een reëelen man die geld weet te verdienen, geen droomer!" Zoo zouden zij spreken en hun knevel opstrijken. Heel anders Zilbernik: „Een genie is je Lodewijk", zei hij; „m'n dochterke, een heilige taak wacht je. Ik ben er jaloersch van en zou ook willen helpen".

Zoo stelde de schoonvader dan voor, dat het huwelijk denzelfden zomer zou plaatshebben, en dat het boekje over de wereldtaal op zijn kosten reeds vooruit zou worden gedrukt. Aldus gebeurde. Twee maanden lang lagen de drukproeven bij den censor op behandeling te wachten. Gelukkig was deze een goede kennis van Zamenhofs vader. Eindelijk, op den 14den Juli 1887, gaf hij den drukker permissie. Waarschijnlijk achtte hij het werk een ongevaarlijke naïviteit. De auteur was onrustig. Eenerzijds bestookte hem ongeduld, anderzijds vrees.

„Ik was vooruit erg opgewonden; ik gevoelde, dat ik voor een Rubico stond, en dat ik van het oogenblik af dat mijn brochure verscheen, niet meer terug zou kunnen; ik wist, welk lot een geneesheer, die van het publiek afhangt, wacht, als dat publiek hem als een fantast beschouwt, een man die zich met „bijzaken" ophoudt; ik voelde, dat ik mijn heele toekomstige rust en het bestaan

Sluiten