Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigendom". Het werk was onderteekend met het goedklinkende pseudonym: „Doktoro Esperanto".

Den 9den Augustus 1887 trad Zamenhof in het huwelijk en vestigde zich in zeer bescheiden appartementen in de Przejazd-straat 9 te Warschau. Daar begon hij met zijn vrouw aan de verzending der brochures naar couranten en personen in alle landen. Zij schreef de namen en adressen en zond kleine advertenties naar de bladen. Zoo werden de eerste maanden van het samenzijn doorgebracht. Gelukkig, wie door het leven voor een gemeenschappelijk ideaal zijn liefde weet te vereeuwigen.

Hoe zal het boekje worden ontvangen ? Zal het eenvoudigweg worden doodgezwegen en vergeten ? Zal men de vrucht van tien jaar arbeid in verblindheid zelfs ongelezen laten? Wanhopige twijfel dringt zich op. In zulke uren heeft vaak een vrouw het in haar hand, het vlammetje van vertrouwen aan te wakkeren of het door zeuren en beuzelig klagen te dooven. Groot is zij, die de vlam brandende houdt.

Eén voor één kwamen de antwoorden binnen. Vragen, raadgevingen, bijval, of brieven vol geestdrift. Enkele waren zelfs reeds in de nieuwe taal geschreven. Zij werd dus levend, want gebruikt. Weldra gaven velen zich als lid op. Er vormde zich een soort familiekring. In tweeërlei opzicht kwam er een eind aan Zamenhofs eenzaamheid.

Het was hem een groote vreugde, zich voortaan door warme geestverwanten omringd te gevoelen. En nog gelukkiger was hij, dat de taal nu reeds aanhang had en weldra uit eigen kracht zou kunnen groeien. Naar hij hoopte, „zou de auteur dan geheel van het tooneel verdwijnen en spoedig vergeten zijn. Of ik dan nog leef of dat ik sterf, of ik mijn ziels- en lichaamskracht behoud of dat ik verlo-

Sluiten