Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haat voor al wat niet van uzelf is; spreekt van egoïsme, maar gebruikt nimmer het woord „liefde", want in uw mond wordt het heilige woord bezoedeld!"

Toen vloog zijn gedachte naar Bialystok terug in het Litwa-land, naar de zoete velden rondom het stadje, naar het landschap der omzwervingen van den knaap, wanneer de zon tegen het vallen van den avond de bergtoppen verguldde en het silhouet der bosschen verdonkerde. Hoe menig keer had hij met zijn zusje door de bebloemde weiden gedwaald. Zalige geur. Gegons van insecten. Roodgouden sluier van licht. Een verwijderd dorpsklokje. Zij hadden dat alles lief, zij droegen het in het hart als iets dat van henzelf was In de steden haatten vier volken elkaar :

„Gij staat nu voor mijn oogen, mijn dierbaar Litwa, mijn ongelukkig vaderland, dat ik nooit vergeten kan, hoewel ik u als knaap verliet. U, die ik vaak in mijn droomen zie, u, die geen ander deel der aarde ooit kan vervangen in mijn hart, zeg mij: wie heeft u méér en béter en oprechter lief: ik ideëel Esperantist, die droomde van verbroedering tusschen al uwe bewoners, of gene lieden, die verlangen dat gij hun alleen zult toebehooren en dat men al uw andere zonen als vreemden of als slaven zal beschouwen!"

Sluiten