Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK IX

LINGUÏST

Uit Engeland in Warschau terugkeerend, bracht Zamenhof zeer verheugende indrukken mee. Doch slechts twee maanden smaakte hij rust. In den herfst deed een verborgen zwaard nevelen vaneen scheuren.

Als het Esperanto in de afgeloopen twintig jaren zoo sterk was vooruitgegaan, had de voornaamste oorzaak hierin gelegen, dat het theoretisch discuteeren over de taal had opgehouden. In den aanvang hadden vele aanhangers de een of andere kleine hervorming voorgesteld. Democratisch had Zamenhof naar iedereen geluisterd, en in het blad La Esperantisto met trouwe zorg verslag uitgebracht. Maar de voorgestelde veranderingen druischten tegen elkaar in. De eerste kring van aanhangers ervoeren hetzelfde als de auteur reeds vroeger: dat namelijk wat mooi lijkt op papier, dikwijls in het werkelijke leven onpractisch blijkt. Daarenboven, wat den een bevalt, dat mishaagt juist het meest aan een ander. Waarom dus het verwonderlijke léven der taal aan gevaarlijke scheuring wagen?

In 1894 hadden twee stemmingen van de centrale Liga plaats gehad. Beide keeren had de meerderheid alle veranderingen geweigerd. Van dien tijd af was de beweging sneller gegroeid.

Tégen hervorming was voornamelijk, en zelfs fanatiek, Markies De Beaufront. In Genève nam hij deel aan het con-

Sluiten