Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

af aan niet de auteur of eenig ander persoon gelden, toonaangevend moeten nu alléén zijn: talent, logica, en de wetten, in het leven geroepen door de meerderheid der

schrijvers en sprekers De internationale taal moet

leven, groeien en vooruitgaan naar dezelfde wetten, volgens welke alle levende talen zijn uitgegroeid" *).

Eindeloos zou men zulke citaten van Zamenhof kunnen vermenigvuldigen, om zijn taai-credo te illustreeren. Hierin toonde zijn genie zich wetenschappelijker dan de theorie van Couturat en De Beaufront. Want ware wetenschap eerbiedigt de feiten. Zij bestudeert het leven.

Ook kent wetenschap geen pausen. Terwijl de „initiateur" van Esperanto altijd bescheiden van „overige talen" of „natuurlijk leven" sprak, en vertrouwen had in het volk der gebruikers, wilde De Beaufront integendeel den vooruitgang door decreten begrenzen.De hoofdesperantist van Frankrijk zijnde, regeerde en beval hij voortdurend. Hij gaf zelfs een dik boek met spraakkunstige dogma's uit2). Hij drong aan op niets dan uitsluitend logica, en wantrouwde alles wat te veel naar het natuurlijke zweemde. Heel dikwijls liet hij den volgenden zin in zijn tijdschrift drukken : „Voor een feit dat tot nu toe nog nooit heeft plaats gehad, is het onverstandig, de geschiedenis te raadplegen!" Opmerkelijk is, dat de Debeaufrontsche schrijfwijze droog en stijf is, te zeer „vertaald". Zooals in zijn esperantisme de interne idee ontbreekt, zoo ontbreekt in zijn stijl het zout dat de géést van de taal is. Volgens een vergelijking

. ') Aanhangsel bij het Tweede Boek, Warschau 1888.

2) Commentaire sur la Grammaire Esperanto, Parijs, Hachette, 1903.

Sluiten