Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van hemzelf, was het Esperanto voor hem zoo te zeggen een baken in zee; voor Zamenhof was het een levende taal. In wezen vertegenwoordigden de twee mannen altijd twee zeer verschillende begrippen. De idistische aangelegenheid accentueerde slechts deze waarheid.

Ook over de propaganda voerde De Beaufront gaarne het bewind, en hij verbood letterlijk aan wien ook in Frankrijk, zonder zijn goedkeuring iets uit te richten 1). Met de uitgeversfirma onderteekende hij een contract, volgens hetwelk deze zonder zijn censuur geen boek kon doen drukken, zelfs niet van Zamenhof 2).

In tegenstelling met deze heerschzucht klonken Zamenhofs woorden:

„Ik wil niet autoritair een volledig woordenboek uitgeven en de taal van het hoofd tot de voeten naar mijn persoonlijk welbehagen scheppen.... Voor de internationale taal vertegenwoordigt het „fundamento" 3) dat materiaal, dat iedere tegenwoordige taal in haar eerste geregelde schriftelijke literatuur vond Wanneer de

*) Zie L'Espérantiste no. 15, Maart 1899: „Aan het comité van de S. p. p. E. (president L. De Beaufront), en uitsluitend aan dit comité, moet men zich volstrekt wenden voor alles wat de propaganda betreft. Aan dit lichaam, en uitsluitend aan dit aléén, komen de plicht en het recht toe, onze propaganda te leiden". (Onderstreept en onderteekend door L. De Beaufront, president).

2) Dat contract las ik zelf, in de archieven van de familie Zamenhof.

s) „Fundamento" heet het gezamenlijke materiaal dat als verplichte grondslag voor het Esperanto is aangenomen. — Vert.

Sluiten