Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ec guto malgranda, konstante frapante, Traboras la monton granitan 1).

Vóór de verschijning van het Eerste Boek, schreef hij, door heimwee en verdriet verteerd, zijn Mia Penso 2), en Ho mia Kor'! 3). Later vloeide zijn gedachte in den door zijn taal verbonden kring „onder het heilig teeken van de hoop". Naar dit laatste woord noemde hij de hymne van de „ijverige vriendenschaar". Niet alleen hijzelf, maar duizenden menschen zingen van De Hoop, thans beroemd over de heele wereld:

Ne al glavo sangon soifanta

Gi la homan tiras familion:

Al la mond' eterne militanta

Gi promesas sanktan harmonion 4).

Zoo werd Zamenhof de populaire dichter van een geestdriftige menschengroep. Ook daar hield hij ervan, zijn eigen persoon te doen vergeten en alleen de innigste gedachten van allen te vertolken. Gezamenlijk lijden, gezamenlijke

') Zakelijke inhoud:

„Zelfs kleine druppels, voortdurend tikkend, Doorboren den berg van graniet". — Vert.

Uit La Vojo [De Weg). — Vert.

2) Zie den zakelijken inhoud op bl. 31. — Vert.

3) Zie den zakelijken inhoud op bl. 35. — Vert.

4) Zakelijke inhoud:

„Niet naar 't bloeddorstig zwaard Trekt zij den wereldkring van broeders; Maar aan het eeuwig strijdend menschdom Belooft zij heil'ge harmonie". — Vert.

Sluiten