Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

medisch èn geestelijk oogpunt, ziekelijk zondebesef te doen. Maar, de andere voorbeelden, dat de zondeervaringen van een melancholicus een diep insnijdenden en bUjvenden invloed op zijn leven uitoefenden, zijn er ook. Willen wij daarom de onderscheiding van gezond en ziekelijk schuldbesef vasthouden, dan hebben wij die onderscheiding los te maken van de dragers van dit besef: de gezondste mensch kan drager zijn van een zeer abnormaal zondebesef, de lijder aan zware neurose van een zeer geestelijk zondeervaren, gelijk van een zeer zuiver geestelijk leven in het algemeen. De eenige vraag, die gesteld kan worden, is: welke is de „Erkenntnismöglichkeit" der zonde; anders gezegd: tegenover Wien of wat gevoelt de mensch zich onwaardig en schuldig ? Komt de mensch tot zonde, omdat hij zijn innerlijk leven, en in dat innerlijk zijn wil, stelt tegenover en meet aan en geoordeeld weet door Gods heiligen Liefdewilin-Christus, dan is dat zondebesef het normale (gezonde) te noemen — en dit besef kan niet alleen samengaan met een neurosetoestand, maar er ook door worden gestuwd en verdiept! —, is die norm er niet, dan kan men van abnormaal (ziekelijk) zondebesef spreken of — wat misschien nog beter is — de woorden zonde en schuld achterwege laten, daar de geestesgesteldheid, met deze woorden aangeduid, dan niet aanwezig is.

Zoo blijft het er bij: zonde is zonde jegens God en zondebesef het weten: „Tegen U alleen heb ik gezondigd!"

Sluiten