Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hier hebben we die eenheid van inhoud en vorm welke we aantreffen in alles wat echte, ongehuichelde zieleuiting is, hetzij deze zich voordoet in een scheldpartij op straat of in de satyre van een eerste-rangs dichter. Iemand die ziedt van woede, kan misschien zwijgen, maar spréékt hij, dan wenscb ik te hooren aan zijn driftig stootende accenten, zijn gebroken rhythmen, zijn zware ademhahng, dat hij woedend is. En is er venijnige haat in zijn ziel en geringschatting, dan moeten deze voelbaar zijn gemaakt in het dunnere, meer geknepen en schrillere geluid; anders deugt er niets van en geloof ik den spreker niet1).

Daarom kan ik een sonnet als het volgende waardeeren (N. Gids 1894, II, bl. 135, Verzen II, No. 1):

Voor P. Tideman Bhksmend zal 'k u terneer slaan als een beest. Beest gewelddadig, dat den toorn Gods aanschouwt, Maar toch uw mensch-toorn tot een Gods-toorn saambrouwt, Kleinling, die nooit iets werkbjks bent geweest

Dan een onrein-zwakjes in rich zelf schaamkoud Kereltje ellendig, wanend dat dit Feest Gods-zelfs, dit Leven, üw ding is geweest....

Bid, Slechtaardje eens, opdat ge uw handen saam-vouwt,

enz. 18 Mei 1894.

Iets anders is het of Kloos verstandig heeft gedaan met deze persoonlijke gedichten alle op te nemen in den bundel Verzen I van 1894; neen, dat is te begrijpen uit de stemming waarin hij toen verkeerde — maar ze ook alle te laten herdrukken.

Enkele van deze sonnetten, die uit een rustiger bewogenheid zijn ontstaan, laten ons zien hoe het met die gewonde ziel in waarheid gesteld was, dat er diep achter die heftigheid nog iets anders zat: een gevoel van groote hulpeloosheid en een sterke behoefte aan vriendenhartelijkheid:

CLXII (N. Gids 1894 I, 463). Elk kloppen van mijn bloed is een gebed, Wanneer 'k de handen samen-vouwend smeeke Om één, Onkenbaar Wezen, — één, één teeken Van U, mijn God, mijn Een'ge Heer, Die let

i) Ik meen dan ook dat Dr. Donkersloot er rich te gemakkelijk van afmaakt, als hij beweert: Poëtische waarde hebben deze scheldsonnetten niet. Het zijn leehjke verzen, gemaakt van leelijke gevoelens (De Episode Bl. 122).

Willem Kloos. 6 s oo \

Sluiten