Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

23

Wen ik in de eenzame uren van mijn leven, Aan al de dingen, als zij glijden, denkend Zit, zie 'k altijd een hand kalm-groot hoog-wenkend Onzichtbaar, dat ik zackt begin te beven ....

Hij wil trachten, bet beste van zijn persoonlijkheid te handhaven, al zal bij soms meegaan op de deining van ket leven:

24

Houd u, ja u zelf vast en wat gij keurt Allerbest puur voor uw-zelfs diepste Essentie Die zich zelf, hoog, zoolang zij mag opbeurt!

De Hoogste macht — een andermaal noemt kij haar God — is bij dankbaar voor alles wat bij ontvangen beeft (25), maar hij wil „zich zelf blijve' in beflige onaanrandbaarheid". Dit beteekent voor bem: zijn gevoelige ziel open stellen voor de edelste ontroeringen:

Laat al ket leven zijn één groote ontbrandbaarheid Yan nieuw leven wekken in 't bekte allerheiligste.

Yan 12 November 1894 is bet bekende Oudejaars-avond (26), een terugbbk op bet jaar van bittere verwarring en strijd, naar de klankmotieven een herhaling van de Pathologieën.

De klok gaat slaan Met droef misbaar, Het jaar is vergaan .... Vaarwel, droef jaar

Dit moet bet droefste jaar van gansch mijn leven heeten, Het allerdiepst-bedroevende jaar, Omdat ik werd van-een-gereten

In angstige kreten, Omdat ik werd omvèr-gesmeten, Waar ik was gezeten, Yan bet toppunt mijner droomen tot bijna op de baar.

Sluiten