Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opzicht, onwezenlijke want ruimtelooze deeltjes, die zich alle onvatbaar snel om, ja, zelfs door elkander keen bewegen. En de Achtergrond en Ingrond, dus de Oorsprong van al die bewegingen is het Groote, Onkenbare, nooit direkt gewaar te wordene Mysterie, wat „God" wordt genoemd.

^ En dat Mysterie, dat niet, zooals ontelbare godsdiensten zich dat elk op zijn eigen wijze verbeelden, een menschebjk persoonlijke geaardheid heeft, met eigenschapjes en aberlei particubere wületjes, is de innerbjkste onbewuste of byperbewuste Wil van alles, en het Eenige wat waarlijk is, het Absolute tout-court. En die hyper-geestelijke Kracht is dus de waarachtige, de effectieve Oorsprong niet abeen van al bet andere, maar ook van de Ziel en van de fijnste uiting van deze, de eenig-waarachtige zuivere Poëzie.

De Antieken voelden dit reeds op hun meer primitieve wijze, en kleedden dit dan kinderlijk aan met de voorstellingen, die zij zich hadden gevormd over Phoibos of een andere maar toch altijd persoonbjk bbjvende Figuur .... En nu je vragen: 1°. Ik stel mij 't Absolute volstrekt niet voor. Want (aansluitend bij 't geen ik hierboven zeide), het Absolute of God reikt uit boven al onze door ons gewaargewordene relatie's, dus ook boven Ruimte en Tijd. De fout van aUe rebgies, m.i. is, dat zij kinderlijk-strevend het Eeuwige naar beneden poogden te balen, door er een eenigszins menschebjk voorkomen, en een voor ons verstaanbaren Inhoud aan te schenken, zooals dit ook door de Christenen van abe mogelijke sekten geschiedt, al hebben zij wèl getracht, „God meer puurgeestbjk dan de vroegeren deden, op te vatten. Ja, zij, waarachtig-nederig berustend, wat zij nooit wezenlijk zijn geweest, hadden er zich toe moeten bepalen om te zeggen: God gaat boven aUes uit, en wij menschen kunnen alleen iets beteekenen, wanneer er in onze diepste Inwezendkeid ook iets van bbjkt te bestaan. En dit merken wij, als wij van alles ons afscheidend, tot onze abersubtielste Inwezendheid weten door te dringen met onzen geest, dus met ons psychisch begripsvermogen en dan een bewogene aanvoeling want innerlijke Verwondering krijgen over ons eigen bestaan en dat van abes om ons heen. En nu moet je alsjeblieft niet zeggen, dat het Absolute op zoo'n manier tot iets minders dan wij zelf zou worden omdat het dus niet ons (tusschen twee haakjes armzabg want zich telkens vergissen kunnend) Bewustzijn heeft. — Integendeel, want ik zie het Absolute als het Hyperbewuste, dus andersbewuste, van welken geestelijken toestand wij menscken slechts een heel vaag idee kunnen krijgen, een heel enkelen keer, als wij wezenlijk waarachtige

Sluiten