Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rijkdom aan zulke materieele, buiten-artistieke factoren, om dit puuraesthetische en on-wetenschappelijke als men wil, waardoor geleerden en studenten weinig met hem weten aan te vangen, daarom juist is Kloos' verschijnen een geluk geworden voor onze nog onzekere en tastende literaire kritiek, en geen skepsis kan daar iets aan veranderen.

Ik heb het oog op uitlatingen van een der jongeren, Dr. Menno ter Braak, die Kloos' idool, de Schoonheid, meende te kunnen ontmaskeren en achteruit te schuiven. Maar Schoonheid is de aanleiding tot een proces van zeer bizondere aandoeningen; ze is een ervaring van ons bewustzijn, even zeker en onomstootebjk-waar als bchamebjke pijn en genot. Ter Braak meent dat zij tegenwoordig wordt overschat en spreekt van „verheven soepsnuiverij". Dat is een compbmentje, om de toevoeging „verheven". Met het aesthetisch zwelgen loopt 't trouwens in ons land zoo'n vaart niet. Men vrage eens aan een kenner van Perzische tapijten die u in vertrouwen neemt, welk percentage van de liefhebbers er iets van voelen en weten. Nu, zoo is het met alle kunst en ook met de bteratuur. Laten wij, spijt alle snobisme, waar Ter Braak weldadig op los beeft geslagen, in 's hemelsnaam de verfijning niet prijs geven. Met de kritiek van hem, al heeft hij ook goede dingen gezegd, komen we op den duur niet verder. Ze is niet algeméén en principieel, maar tijdebjk en opportunistisch. Niet de schoonheid, maar haar ontaarding heeft hij gedemaskeerd. Want de Schoonheid, Kloos' aangebedene, draagt geen masker en te overschatten is zij niet.

Sluiten